يك ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، وبايد دوباره أصل نماز را بخواند . ( مسأله 1237 ) موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد ، واگر محلش گذشته ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند ، واگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1238 ) اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده ، واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است . ( مسأله 1239 ) اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوا كم يا زياد شود ، سجده سهو ندارد . ( مسأله 1240 ) اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرائط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1241 ) اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند ودر جاى خود تداركش ممكن نباشد ، احتياط واجب آنست كه بعد از سلام نماز آن را قضا نمايد . ( مسأله 1242 ) اگر نماز احتياط وقضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو سجده سهو بر أو واجب شود ، بايد أول نماز احتياط را بجا آورد . ( مسأله 1243 ) حكم گمان در نماز نسبت به ركعات مثل حكم يقين است مثلا اگر نداند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت وگمان داشته باشد كه دو ركعت خوانده بنا مىگذارد كه دو ركعت است ، واگر در نماز چهار ركعتي گمان